وقتی استاندار از جنس مردم است/ استاندار گیلان و راهبرد گفتگو با کارگران

اختصاصی توسکانیوز/فهیمه فتحی/مشاور حقوقی خانه کارگر گیلان/اولِ اردیبهشت بود و غوغای روزِ کارگر در رشت. میانِ آن‌همه تجلیلِ رسمی و تریبون‌هایِ کاغذی، ناگهان صدا بلند شد. صدایِ زنانی که نان می‌خواستند و سفره‌شان خالی بود. هیاهو بالا گرفت؛ از همان جنس فریادهایی که معمولاً در این جور جاها، یا با “تشر”پاسخ می‌گیرد یا با” “حواله دادن به محافظان”. اما در مراسم حکایتِ دیگری رقم خورد.
دکتر حق‌شناس استاندار گیلان میانِ آن همهمه، نه رو ترش کرد و نه راه کج. ایستاد. با متانتی که این روزها کیمیاست، جمعیت را به سکوت خواند. اما نه سکوتی برایِ خفه کردنِ صدا، بلکه سکوتی برایِ شنیدن. این اولین خشتِ بنایِ امنیت بود که همان‌جا گذاشته شد.
اصلِ ماجرا اما در پایانِ مراسم بود. آن جا که تشریفات تمام می‌شود و مسئولان معمولاً راهِ خروج را پیش می‌گیرند. استاندار نرفت. یک ساعتِ تمام، اختصاصی و بی‌واسطه، نشست پایِ دردِدلِ همان زنانِ معترض. یک ساعت زمان، برایِ شنیدنِ رنجِ نان و زحمت.
اما این فقط یک” سلوک اخلاقی” نیست؛ این عینِ “راهبرد امنیت” است. باید فهمید که امنیتِ پایدار از “اعتماد” در می‌آید. وقتی مسئول، سپرِ دفاعی‌اش را زمین می‌گذارد و رو در رو با معترض می‌نشیند، در واقع دارد “بمبِ نارضایتی” را خنثی می‌کند. این یعنی “مدیریتِ سفید”. یعنی به جایِ هزینه‌کرد برایِ تقابل، باید برایِ” شنیدن” وقت گذاشت.
این نوع برخورد، رادیکالیسم را در نطفه خفه می‌کند. وقتی کارگر ببیند عالی‌ترین مقامِ دولت در استان، به جایِ فرار، برایش صندلی می‌گذارد و وقت می‌دهد، دیگر فضایی برایِ سوءاستفاده‌یِ بدخواهان باقی نمی‌ماند. این یعنی پیوندِ دوباره‌یِ مردم با نظام؛ یعنی دلگرمی به انقلاب، آن هم وسطِ معرکه و اعتراض.
درسِ بزرگِ مراسم گرامی داشت روز کارگر در گیلان برایِ همه‌یِ حضراتِ مسئول این بود: اگر خالص باشی و خدمت‌گزار، هیچ فریادی به اغتشاش بدل نمی‌شود. امنیتِ واقعی، محصولِ همین نشستن‌ها و شنیدن‌ هاست. اگر بناست سنگی از جلویِ پایِ این مردمِ زحمتکش برداشته شود، راهش از همین مسیرِ “سعه‌صدر” و “گفتگویِ رودررو” می‌گذرد.