در آستانه سفر رییس جمهور گیلان در انتظار تصمیم‌های راهبردی

اختصاصی  توسکانیوز/ ایمان عاطفی کیا/ تجربه نشان داده است که نگاه متوازن به تمام نقاط گیلان، از مرکز استان گرفته تا شهرستان‌های کمتر توسعه‌یافته، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. هرگونه سیاست‌گذاری یک‌جانبه نه تنها به توسعه کمک نمی‌کند، بلکه نابرابری‌های منطقه‌ای را عمیق‌تر می‌سازد. گیلان استانی با ظرفیت‌های متنوع است که هر شهرستان آن نیازمند برنامه‌ای اختصاصی و متناسب با پتانسیل‌های خود است. در این میان، رشت به عنوان مرکز استان از یک سو با انبوهی از مشکلات شهری روبه‌رو است و از سوی دیگر انتظار می‌رود الگویی موفق برای سایر شهرها باشد. رشت این روزها با ترافیک سنگین و نبود حمل‌ونقل عمومی کارآمد، بافت فرسوده و فرسودگی زیرساخت‌ها، معضل حاشیه‌نشینی و دفن غیربهداشتی زباله در سراوان دست‌وپنجه نرم می‌کند. آلودگی هوا، کمبود فضای سبز و تخریب محیط زیست نیز شهروندان را رنج می‌دهد. پسماندهای بیمارستانی و صنعتی، فاضلاب شهری و ناپایداری بناهای قدیمی از دیگر چالش‌های جدی مرکز استان است. رودخانه‌های زرجوب و گوهررود که از دل شهر می‌گذرند، به کانال‌های فاضلاب تبدیل شده‌اند و بوی تعفن آن‌ها نه تنها چهره شهر را زشت کرده، بلکه سلامتی مردم را به خطر انداخته است. معضل آسیب‌های اجتماعی در محله‌های حاشیه‌ای نیز روزبه‌روز گسترش می‌یابد. بنابراین سفر رئیس‌جمهور به گیلان باید با تصمیم‌های مشخص برای حل این مشکلات همراه باشد؛ از تخصیص اعتبار برای تکمیل قطار شهری و ساماندهی سراوان تا تدوین برنامه جامع نوسازی بافت فرسوده، احیای رودخانه‌ها و توسعه ناوگان اتوبوسرانی. اگر رشت به عنوان قلب استان قفل بماند، تمام گیلان آسیب خواهد دید. در کنار رشت، شهرستان‌های غربی همچون تالش و آستارا نیز نیازمند توسعه زیرساخت‌های مرزی و گردشگری و حل معضل بیکاری فصلی‌اند. بندرانزلی نیز با تالاب رو به نابودی و توسعه‌نیافتگی زیرساخت‌های بندری مواجه است که هم به اقتصاد استان و هم به محیط زیست خزر آسیب می‌زند. لاهیجان و لنگرود به‌عنوان قطب چای و مرکبات، با کمبود صنایع فرآوری و بازاریابی مدرن روبه‌رو هستند و حمایت از کشاورزان و ایجاد زنجیره ارزش محصولات، دغدغه اصلی این منطقه است. رودسر، املش و دیگر شهرستان‌های شرقی نیز با وجود ظرفیت‌های عظیم گردشگری طبیعی و کشاورزی، از کمبود جاده‌های ایمن، امکانات بهداشتی و اشتغال پایدار رنج می‌برند. گسترش راه‌های ارتباطی، حلقه مفقوده توسعه گیلان است؛ از محورهای کوهستانی تا جاده‌های ییلاقات که همگی نیازمند اعتبار ملی هستند. بنابراین سفر رئیس‌جمهور به گیلان تنها زمانی معنادار خواهد بود که از چارچوب بازدیدهای تشریفاتی خارج شده و به بستر تصمیم‌سازی کلان تبدیل شود. مردم استان انتظار دارند برای رشت و دیگر شهرستان‌ها بسته‌های حمایتی و زیرساختی تدوین شود؛ بسته‌هایی که بر اساس مطالعات کارشناسی و نه وعده‌های انتخاباتی تنظیم شده باشند. بدون این نگاه متوازن، سفرها صرفاً به خرج‌های دولتی و خوراک رسانه‌ای تبدیل می‌شوند. اما با یک عزم جدی و اراده ملی، این سفر می‌تواند نقطه عطفی در توسعه پایدار گیلان باشد؛ استانی که ظرفیت دارد نه فقط بهشت مسافران، بلکه الگویی برای توسعه‌یافتگی در شمال ایران باشد.