به گزارش توسکانیوز/اصفهان در مردادماه میزبان تجربهای متفاوت در هنر معاصر خواهد بود؛ نمایشگاه انفرادی نقاشی و اینستالیشن تعاملیِ تلفیقی «سرزمین، در غیابِ خویش» از احمد دستبند، هنرمند نقاش معاصر ایرانی ساکن امارات متحده عربی، در گالری آرین هنر معاصر برگزار میشود. این نمایشگاه شامل ۱۰ اثر است و از ۲۱ تا ۲۸ مرداد ۱۴۰۵، تجربهای میان نقاشی، تصویر، نور و حافظه را پیش روی مخاطب قرار میدهد؛ تجربهای که در آن نقاشی انتزاعی از محدوده بوم فراتر میرود و در گفتوگو با تصویر و فضای معماری، به بستری برای تأمل درباره «مکان»، «حافظه»، «حضور» و «غیاب» تبدیل میشود.
در این پروژه، احمد دستبند با زبانی انتزاعی و متکی بر رنگ، حرکت، بافت و فرمهای سیال، جهانی را شکل میدهد که در مرز میان طبیعت، ساختارهای زمینشناختی، معماری و خیال قرار دارد. فرمها آگاهانه از قطعیت فاصله میگیرند؛ گاه یادآور کوه، آب، زمین یا ساختارهای طبیعیاند و گاه در قلمرو انتزاع محض محو میشوند. در کنار این آثار، تصاویر بناها و نشانههای معماری و فرهنگی از طریق پروجکشن در فضای نمایشگاه ظاهر میشوند و با آثار وارد گفتوگویی متغیر میشوند؛ تصاویری که از مکان واقعی خود جدا شده و در قالب نور، تصویر و خاطره دوباره به فضای نمایشگاه بازمیگردند. در اینجا، «اصل» و «بازنمایی»، «مکان» و «تصویر» و «گذشته» و «اکنون» درهم تنیده میشوند و مخاطب با پرسشی بنیادین مواجه میشود: آنچه از یک مکان در ذهن و حافظه باقی میماند، تا چه اندازه خودِ آن مکان است؟
ساختار مفهومی این نمایشگاه با برخی از مهمترین مباحث فلسفه و نظریه هنر معاصر وارد گفتوگو میشود. مفهوم «رد» و نسبت پیچیده میان «حضور» و «غیاب» در اندیشه ژاک دریدا، امکان خوانش آثار را بهعنوان نشانههایی از چیزی فراهم میکند که دیگر به شکل مستقیم در دسترس نیست. از سوی دیگر، مفهوم «مکانهای حافظه» پییر نورا، بناها و نشانههای معماری را از عناصر صرفاً تاریخی فراتر برده و آنها را به حاملان حافظه جمعی تبدیل میکند. در خوانشی دیگر، اندیشه گاستون باشلار درباره شاعرانگی فضا، مکان را به حوزهای از خاطره، رؤیا و تجربه درونی پیوند میدهد؛ فضایی که میتواند پس از دور شدن از جغرافیای واقعی، در ذهن انسان به حیات خود ادامه دهد. همچنین مفهوم «فضای سوم» هومی کی. بهابها امکان خوانش تجربه زیسته هنرمند میان دو جغرافیا و دو فضای فرهنگی را فراهم میکند؛ فضایی که در آن هویت، ثابت و قطعی نیست، بلکه در مواجهه، دگرگونی و تجربه دوباره ساخته میشود.
احمد دستبند، متولد ۱۳۷۵ و فعال در حوزه هنر انتزاعی از سال ۲۰۱۸، در این مجموعه تجربهای را دنبال میکند که در آن ماده صرفاً ابزار نقاشی نیست، بلکه بخشی از فرایند اندیشیدن است. حرکت رنگ، جاذبه، بافت، لایهگذاری و پیشبینیناپذیری ماده، در کنار انتخاب آگاهانه ترکیببندی، فضایی را ایجاد میکنند که در آن تصادف و کنترل، آشفتگی و تعادل و طبیعت و ساختار در کنار یکدیگر قرار میگیرند. این رویکرد، نقاشی را از یک تصویر صرف فراتر میبرد و آن را به تجربهای چندلایه از ادراک، خاطره و معنا تبدیل میکند؛ تجربهای که در آن هنرمند نه به دنبال ارائه یک پاسخ قطعی، بلکه در پی گشودن فضایی برای تأمل و کشف است.
«سرزمین، در غیابِ خویش» از این منظر، صرفاً نمایش مجموعهای از نقاشیهای انتزاعی نیست؛ بلکه تلاشی است برای بازتعریف رابطه میان انسان، مکان و حافظه در زبان هنر معاصر. در اینجا نقاشی، نور، تصویر و فضای نمایشگاه در امتداد یکدیگر قرار میگیرند تا سرزمینی را بسازند که بیش از آنکه دیده شود، به یاد آورده میشود؛ سرزمینی که در فاصله میان واقعیت و خیال، حضور و غیاب و ماده و معنا، پیوسته دگرگون میشود. این نمایشگاه از ۲۱ تا ۲۸ مرداد ۱۴۰۵ در گالری آرین هنر معاصر، اصفهان، خیابان استانداری، خیابان فرشادی، کوچه شماره ۴ (ساممیرزا)، ساختمان آرین، طبقه اول میزبان مخاطبان خواهد بود و ۱۰ اثر از این مجموعه را در قالب یک تجربه تلفیقی و تعاملی ارائه خواهد کرد.
