به گزارش توسکانیوز/ به نقل از هم میهن؛شش حزب اصلاحطلب که نتوانستند موافقت وزارت کشور را برای دریافت مجوز تجمع بهدست آورند، با ارسال نامهای خطاب به ابراهیم رئیسی، از رئیس دولت سیزدهم کمک خواستند.
در بخشی از نامه آمده است: «نظر به تاکید جنابعالی در گفتوگوی تلویزیونی اخیر بر حق برگزاری اجتماعات مسالمتآمیز، به اطلاع میرساند ما جمعی از احزاب اصلاحطلب به وزیر محترم کشور اطلاع دادیم که قصد برگزاری یک تجمع آرام را داریم که متاسفانه با وجود گذشت بیش از دو هفته پاسخی به آن داده نشده است. با توجه به مسئولیت جنابعالی در اجرای قانون اساسی مستدعی است دستور فرمایید هماهنگی لازم برای برگزاری این تجمع در زمان و مکان مناسب بهعمل آید.» ارسال این نامه از سوی احزاب اصلاحطلب در حالی صورت گرفته است که جمعه غلامرضا منتظری، نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس در مصاحبهای با خبرگزاری ایسنا گفته بود: «خوشبختانه ظاهراً در جلسات سران تصمیمی گرفته شده که سازوکار جدیدی برای شنیدن اعتراضات فراهم شود.»
همچنین محمدصالح جوکار به ایسنا گفته است: «براساس اصل 27قانون اساسی برگزاری اجتماعات و راهپیماییهایی که مخل امنیت نبوده و در آن سلاح حمل نمیشود، آزاد است. اما ما تاکنون در این حوزه قانون مشخصی نداشتهایم. تاکنون صرفا دستورالعملها یا ابلاغیههایی برای تعیین سازوکار برگزاری تجمعات تهیه شده است. اکنون طرحی در این زمینه روی میز کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها است.»
نعمتالله فاضلی، استاد دانشگاه و جامعهشناس با انتشار یادداشتی در واکنش به سکوت برخی از اساتید دانشگاه در وقایع جاری کشور نوشت: «کسانی که درگیر مداوم کار علمی و دانشگاهی میشوند روحیه محافظهکاری پیدا میکنند. با وجود این، میتوان مدرس و استاد بود و عافیتطلب و فرصتطلب هم نبود. باب مشارکت و حضور فعال داشتن و مسئولیتپذیری، برای مدرسان بسته نیست. نمیدانم و هیچکس هم نمیداند دقیقا تکلیف و راهبرد مشارکت هر فرد چیست، اما اگر مدرس دانشگاه تصمیم بگیرد که سهم و نقش سازنده و فعال در جامعه و حتی در اعتراضات ایفا کند، میتواند متناسب تواناییها و فرصتها و امکانهایش، کاری کند. مهم پذیرفتن و خواستن ایفای نقش و ایفای مسئولیت و خودباوری است.»
حسین مظفر، عضو مجمع تشخیص مصحلت نظام در گفتوگویی که با تسنیم داشته درباره وضعیت این روزهای کشور گفت: «سکوت هریک از خواص در این ماجرا، یکنوع رضایتدادن به همکاری با براندازان است که گناهی نابخشودنی است؛ آبروی خواص به برکت انقلاب، اسلام و شهیدان است و باید در این مواقع حساس به میدان بیایند. عناصر داخلی، احزاب، گروهها و افرادی که نقش پادو را دارند، بدانند که این نظام دچار آسیب نمیشود واگر به خیال خام خود فکر میکنند این نظام به مخاطره میافتد و براندازی میشود، آینده سیاهتری را پیش رو خواهند داشت و اصلاحطلب و اصولگرا توسط براندازان قربانی میشوند و هیچکس نمیتواند به اهداف و آرمانهای خود برسد. احزاب، گروهها، اصلاحطلبها و کسانیکه ساکت هستند اولین قربانی این آشوبگران خواهند شد.»
