مسجد، میدان، ملت؛ سه‌گانه‌ای برای عبور از بحران

اختصاصی توسکانیوز /  دکتر عزیز عبدالهی/در این سرزمین، تاریخ را اگر ورق بزنی، ردّی از گنبدی فیروزه‌ای خواهی یافت که سایه‌اش تا دورترین میدان‌ها گسترده است. مسجد، در ایران، فقط مأمن نیایش نبوده؛ قرارگاهی بوده برای تصمیم، برای همدلی، برای آن دم که باید ایستاد. و میدان، تنها عرصه رفت‌وآمد و تجارت و هیاهو نبوده؛ صحنه‌ای بوده که مردم ، بی‌تکلّف و بی‌ واسطه، سرنوشت خویش را در آن فریاد زده‌اند.
🔺در روزگاری که دشمن، نه همیشه با شمشیر که گاه با تردید و تفرقه و تحریف می‌آید، سنگرها شکل عوض می‌کنند. دیگر دیوارهای کاهگلی و برج و بارو نیست که پناه می‌دهد؛ این ایمان و آگاهی است که حصار می‌شود. مسجد، با آن فرش‌های ساده و منبرهای چوبی، بارها دیده است که چگونه دل‌های پراکنده را گرد آورده و از جماعتی نگران، ملتی استوار ساخته است. آن‌جا که اذان برخاسته، نه فقط دعوت به نماز که فراخوانی به بیداری بوده است.
🔺و میدان… میدان همیشه آزمون بوده است. آزمون صبر، آزمون غیرت، آزمون اینکه آیا سخن مسجد در هیاهوی زندگی روزمره دوام می‌آورد یا نه؟. هرگاه پیوند این دو استوار مانده، دشمن، هرچند پرهیاهو، در برابر اراده مردم رنگ باخته است. چرا که ملتی که مسجدش روشن و میدانش زنده باشد، نه از تهدید می‌هراسد و نه از تحریم؛ او راه خود را از میان غبار پیدا می‌کند.
🔺مسجد، تپش معنویت است و میدان، ضرباهنگ زندگی. اگر این دو از هم جدا شوند، یکی به انزوا می‌رود و دیگری به هیاهو. اما آن‌گاه که دست در دست هم دهند، سنگری ساخته می‌شود که نه با توپ و تفنگ که با ایمان و همبستگی استوار است. سنگری که پشت آن، مردمی ایستاده‌اند که می‌دانند دفاع، فقط در خط مقدم نیست؛ در مدرسه است، در کارخانه است، در رسانه است، در همان میدان‌های کوچک و بزرگ شهر.
🔺دشمن، هر نامی که داشته باشد، بیش از آنکه به خاک چشم بدوزد، به دل‌ها طمع می‌کند. اگر دل‌ها استوار بماند، خاک نیز پابرجا خواهد ماند. و این است راز پیوند مسجد و میدان؛ پیوندی که از دل تاریخ برآمده و هنوز می‌تواند تکیه‌گاه یک ملت باشد.
🔺در این گذر پرآشوب جهان، شاید بیش از همیشه نیازمند آن باشیم که راه میان مسجد تا میدان را کوتاه‌تر کنیم؛ نه در جغرافیا، که در معنا. تا نیایش، به مسئولیت پیوند خورد و مسئولیت، رنگ ایمان بگیرد. آن‌گاه هر کوچه می‌تواند سنگر باشد و هر شهر، پشتیبان ملتی که ایستاده است.
🔺از مسجد تا میدان، روایت استمرار است؛ روایت مردمی که آموخته‌اند برای ماندن، باید همدل باشند. و این همدلی، بزرگ‌ترین سنگری است که تاریخ به یاد خواهد سپرد.