زن ستیزی ، ویروسی شناخته شده

اختصاصی توسکانیوز/سارا قلی زاده آق قلعه/وقتی به صورت عمیق ودقیق ادبیات و فرهنگ و سیاست و فعالیت های اجتماعی معاصر ایران را مطالعه می کنیم ، به ندرت شاهد نگاهی انسانی به جایگاه زن می شویم ، نگاهی که زنان را همانند مردان قبول داشته باشد وبه اندیشه ها، عواطف، احساسات و توانایی های آنها به عنوان یک انسان احترام بگذارند. از بارزترین شاخصه های جوامع ناهمگون تبعیض و یکی از فراگیرترین آنان تبعیض جنسی که چهره زشت خود را از اوان کودکی با تفاوتیکه والدین نسبت به فرزندان پسر و دختر خود می گذارند و پس از ورود به اجتماع   و ازدواج ، به نیمی از مردم این جوامع یعنی زنان نشان میدهد. پرچمداران سیاست و فرهنگ ما  در هر حزب و دسته ایی نیز که داعیه اصلاح جامعه را دارند نه تنها مخالفتی با اینگونه بی عدالتی ها نکردند بلکه بر آتش آن دامن زدند و در قالب سخنرانی های شعاری و حتی غیر واقع با صراحت تمام زنان را مورد تحقیر قرار داده اند  و دیگران را توصیه به این کار کردند. آن چه تاسف برانگیزخواهد بود این است که نه تنها روایت ها و داستان های ادبی، بلکه روایت های تاریخی و فرهنگی  و سیاسی ما هم مردانه است و ما میراث جامعه ای هستیم که مذکرانه به زن نگاه کرده است . مگر نه آن است که در  جایگاه زنان در اسلام از جنبه‌های مختلف سیاسی، حقوقی، اجتماعی و درون دینی ،اعتقادی، تاریخی و فقهی ،مورد توجه منابع قرار گرفته‌اند. قرآن به عنوان کتاب مقدس مسلمانان، در موضوع زنان و احکام آن‌ها، سخنان بسیاری دارد. بر همین اساس یکی از سوره‌های قرآن دربارهٔ زنان است که به سوره نساء شهرت دارد. سوره مریم نیز دیگر سوره قرآن است که به نام یک زن نام‌گذاری شده است. به‌ طور کلی قرآن در ۱۹۶ آیه مستقیماً دربارهٔ زنان سخن گفته است.و جایگاه والای زن را به همگان معرفی کرده است اما در مقابل این  دیدگاه قرآن و اسلام نسبت به زنان همواره محل انتقادهای فراوانی بوده است.در طول تاریخ اسلام فعالیت سیاسی-اجتماعی زنان را نمیتوان نادیده گرفت حال آنکه در قرآن کریم و نیز روایات و احادیث، هیچ منعی برای فعالیت مشروع زنان وجود ندارد و پیامبر اکرم(ص) در صدر اسلام از زنان هم خواستند تا مانند مردان در نهضت بزرگ سیاسی-اجتماعی هجرت شرکت کنند.
پس از آن حضرت فاطمه زهرا(س) را که نقش اساسی در دفاع از حریم ولایت را ایفا کرده اند را شاهد هستیم، امام علی (ع) پس از جنگ جمل، از تعدادی از زنان به عنوان نیروی امنیتی استفاده نمودند، این زنان عایشه را به محل زندگیش رساندند و در قیام عاشورا رسالت بیان حقایق و زنده نگاه داشتن قیام و نگاهبانی از خاندان عصمت و ولایت بر عهده حضرت زینب کبری (س) بود.با توجه به این مستندات از کتاب و سنت و اهل بیت، از صدر اسلام تا کنون، باید بررسی کرد در جامعه کنونی چند درصد از میدان فعالیتهای اجتماعی- سیاسی و یا فرهنگی و هنری  به بانوان اختصاص یافته است ؟ به طور مثال در سطح کشور چند وزیر، مدیر کل ، استاندار ، فرماندار زن و… وجود دارد. اگر تعداد ایشان انگشت شمار است ،سوال اینجاست آیا تعداد ایشان کم است یا از باورهای غلط و تفکرات سنتی ما ناشی شده است؟! چرا در صورت عدم قدرت کافی و توانایی زنان، شکست حضور آنان در عرصه های سیاسی و مدیریتی تا سال های سال مشارکت و حضور زنان در اجتماع و سیاست را دچار خدشه و بحران می سازد؟در طول تاریخ اسلام فعالیت سیاسی-اجتماعی زنان را نمیتوان نادیده گرفت حال آنکه در قرآن کریم و نیز روایات و احادیث، هیچ منعی برای فعالیت مشروع زنان وجود ندارد .خشونت و ناپذیرندگی مردانه‌ای که در عرصه‌های سیاسی و فرهنگی جامعۀ ایران و بسیاری از جوامع دیگر حاکم است، لزوم زنانه‌تر شدن فرهنگ و سیاست را به ما یادآوری می‌کند. که در این صورت، زندگی ما در عرصۀ عمومی نه فقط دموکراتیک‌تر که اومانیستی‌تر یا بهتر است بگوییم، انسان‌نوازانه‌تر خواهد شد ، چراکه اخلاق مراقبت در زنان غالباً بیشتر از مردان است وانسان‌نوازی ورعایت اصول اخلاقی و مراقبت ، نسبتی عمیق تر در زنان با یکدیگر دارند.در پاسخ به این سئوالها می توان بیان کرد زنان به عنوان نیمی از پیکر جامعه هستند که در تمامی مراحل تولد، رشد، و بلوغ و شکوفایی یک جامعه حضور داشته و بایستی در ایجاد هر یک از صحنه های سیاسی و اجتماعی و ورزشی و فرهنگی و هنری  و حتی تاریخی، وظایف خود را به انجام رسانند.مشارکت سیاسی برای زنان، نباید تنها یک آرزو، بلکه باید یک وظیفه ی اجتماعی باشد که در صورت عدم عمل به آن خطای بزرگی صورت گرفته است و منجر به قتل روح که هم پله با قتل نفس جمعیت زنانه است در آن جامعه  شکل گرفته است و در آخر کلامی از بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) برایمان کافیست که می فرمایند:
در نظام اسلامی، زن همان حقوقی را دارد که مرد دارد: حق رأی دادن و حق رأی گرفتن. در تمام جهاتی که مرد حق دارد، زن هم حق دارد.