طبق رای هیئت عمومی دیوان عدالت اداری سنوات خدمت کارگران فقط مزد مبنا و فوق العاده جذب آنان نخواهد بود
طبق رای هیئت عمومی دیوان عدالت اداری سنوات خدمت کارگران فقط مزد مبنا و فوق العاده جذب آنان نخواهد بود
یک فعال حوزه کار و کارگری گفت:طبق رای هیئت عمومی دیوان عدالت اداری از این پس مقرر گردید که سنوات خدمت کارگران تنها مزد مبنا و فوق العاده جذب آنان نخواهد بود، و طبق قانون سایر مزایا اعم از بن یا بسته های حمایتی کارگری، حق مسکن، حق اولاد، ایاب ذهاب و حتی مزایای غیر نقدی نیز برای تعیین سنوات خدمت کارگران عزیز باید ملاک محاسبه قرار گیرد‌

 

توسکا نیوز_ مسعود پور کریم فعال حوزه کار و کارگری در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار توسکا نیوز در خصوص مبنای تعیین سنوات پایان کار کارگران اظهار داشت :  فعالان حوزه کارگری به دفعات در مراجعات کارگران محترم با این سوال و البته گلایه و شکایت مواجه می گردند که چرا سنوات خدمتی که کارگران در پایان کار دریافت می کنند با حقوق دریافتی آنان  یکسان نیست؟ وی افزود:

طبق روال ماضی مبنای محاسبه سنوات خدمت کارگران تنها مزد مبنا و فوق العاده جذب آنان بود و این باعث می شد که بین حقوق و سنوات دریافتی کارگران محترم تفاوت وجود داشته باشد.

اما طبق رای هیئت عمومی دیوان عدالت اداری از این پس مقرر گردید که سنوات خدمت کارگران تنها مزد مبنا و فوق العاده جذب آنان نخواهد بود، و طبق قانون سایر مزایا اعم از بن یا بسته های حمایتی کارگری، حق مسکن، حق اولاد، ایاب ذهاب و حتی مزایای غیر نقدی نیز برای تعیین سنوات خدمت کارگران عزیز باید ملاک محاسبه قرار گیرد‌.

هیئت عمومی دیوان عدالت اداری پس از اینکه وزارت نیرو در بخشنامه ای صراحتا” مبنای محاسبه سنوات خدمت کارگران را مزد مبنا و فوق العاده جذب آنان اعلام نموده بود، به موضوع ورود کردند و پس از بررسی های لازم این بخشنامه را ابطال نمودند .
شایان ذکر است که در این دادنامه صراحتا” مقرر شده که بر مبنای مواد ۲۴ و ۳۱ قانون کار، ملاک محاسبه سنوات خدمت را باید حقوق و مزد کارگران در نظر گرفت، که در واقع در بر گیرنده مواد ۳۴ و ۳۵ قانون کار می باشد.

در راستای شفافیت بیشتر موضوع، و در تشریح چهار ماده فوق لازم به توضیح می باشد که طبق ماده ۲۴ ، در صورت خاتمه قرارداد کار ، اعم از کار معین یا مدت موقت، کارفرما مکلف است به کارگری که مطابق قرارداد، یک سال و یا بیشتر ، به کار اشتغال داشته، برای هر سال سابقه، اعم از متوالی یا متناوب بر اساس آخرین حقوق مبلغی معادل یک ماه حقوق به عنوان مزایای پایان کار به وی پرداخت نماید.

علاوه بر این در ماده ۳۱  نیز معین گردیده که چنانچه خاتمه قرارداد کار به لحاظ از کارافتادگی کلی و یا بازنشستگی کارگر باشد، کارفرما باید بر اساس آخرین مزد کارگر به نسبت هر سال سابقه خدمت حقوقی به میزان ۳۰ روز مزد به وی پرداخت نماید.
این دو ماده در واقع به شرایط تخصیص سنوات خدمت اشاره داشته و در ماده ۳۴ و ۳۵ نحوه محاسبه سنوات خدمت کارگران را معین می نماید.
طبق ماده ۳۴ حق السعی شامل کلیه دریافت های قانونی که کارگر به اعتبار قرارداد کار اعم از مزد یا حقوق، کمک عایله مندی، هزینه های مسکن، خواربار ، ایاب و ذهاب، مزایای غیر نقدی، پاداش افزایش تولید، سود سالانه و نظایر آن می باشد و در ماده ۳۵ نیز در تعریف دستمزد ، دستمزد را برابر با مجموع وجوه نقدی و غیر نقدی دریافتی کارگر در مقابل کار انجام شده تعیین نموده است.

به زبان ساده تر، با رای محترم هیئت عمومی دیوان عدالت اداری، سنوات خدمت کارگران شامل مزد مبنا و کلیه دریافتی های فوق العاده و قانونی، اعم از نقدی و غیر نقدی می باشد.

  • منبع خبر : توسکا نیوز