توسکانیوز/ محمد عطربانفر در یادداشتی نوشت : از میانه دهه ۸۰ تاکنون، مشکلات مهم سیاسی و اقتصادی کشور همچنان لاینحل باقی مانده و انباشت، تشدید و تعمیق مشکلات و تبدیل آن به بحران را به دنبال داشته است.
بعد از دو دولت سازندگی و اصلاحات متاسفانه نزول صلاحیت دولتمردی و فقدان حمایت فراگیر ملت از رئیس جمهور و فقر صلاحیت کافی وزرای منتخب، روند خروج نیروهای باکیفیت از نهادهای تصمیم گیر و سیاست گذار از جمله دولت و پارلمان آغاز شد و رویکرد انقباضی نظارت استصوابی باعث تضعیف مشارکت نیروهای کارآمد، تفوق نهادهای انتصابی و بی اثر بخشی نهادهای انتخابی شد.
نابخردی و ناتوانی برخی دولتها مشکلات متعددی را رقم زده که بیاعتنایی به تدابیر و تصمیمات شایسته در زمان حل مشکلات را تبدیل به ابرچالشهایی پیچیده کرده است.
تجمیع و تشدید مشکلات و نزدیک شدنشان به بحران، عمدتاً ناشی از ناتوانی سیاستمداران و البته کارشکنی ابر قدرت هاست گرچه دور از ذهن نیست که برخی بنبستها ناشی از ساختار حکمرانی متعلق به چهار دهه قبل است که باید در آن تجدید نظر شود. هیچ کلونی جمعیتی در جهان معاصر، مصون از چالش و مشکل نیست.
مقایسه تجربههای پیشین با شرایط کنونی، ما را به این واقعیت روشن میرساند که ریشه مشکلات به متولیانی برمیگردد که فرصت خدمت را از نیروهای توانمند و کارآمد گرفته اند لذا طبیعی به نظر میرسد علاوه بر سستی و شکست کنونی دستاوردهای گذشته نیز از بین برود.
پاشنه آشیل کشور فیالحال اینکه سرنوشت ملت در دست خبرگان نخبگان متخصصان و صاحبان صلاحیت در امر اداره کشور در حوزههای ،سیاسی اقتصادی و اجتماعی نیست.
در ساختار سیاسی کشور متاسفانه بعد از دوره دفاع مقدس، به تدریج دوگانههایی تحت نام و نشان «انتخابی و انتصابی» شکل گرفت. متاسفانه در کشور روزبه روز بخش انتخابی نظام حکمرانی رنگ باخته است.
کسانی توانستهاند با تضعیف حوزه همگانی مشارکت و در پناه بخشهای انتصابی حکمرانی، قدرت را در دست بگیرند. مهمترین عامل این ناترازی در انتخابات ناشی از نظارت استصوابی شورای محترم نگهبان است.
امروز اساساً ارادهای برای حل مشکلات وجود ندارد. لذا دولت پذیرای نیروی توانمند و باکیفیت نیست. به باور من اراده موجود «اراده» برای حل مساله نیست؛ ارادههایی وجود دارد که میخواهد مسائل ملی در بنبست بماند. نمونه بارز آن برجام و رسیدن به توافق در مذاکرات است. رفع تحریمها جزو منویات ملی و مطالبه رهبری بوده و روی آن تاکید شده است.
کشور امروز اسیر دولتمردانی شده که تصور میکنند دولتمردان پیشین به تمامه خطا کردهاند یا عامل تحقق منویات دشمن بودهاند و متقابلاً اینها راه کارهایی بلدند که در دنیا بی نظیر و منحصر به فرد است.
یک سال و نیم از دولت داری و دولتمردی آنها گذشته اما معالاسف نتوانسته اند در هیچ عرصهای توفيق جدی داشته باشند.
