✍توسکانیوز/ علیرضا بخشی نژاد/درادامه بحث انتخابات و انتخاب اعضای شورا باید بگویم که این افرادی که قرار است از بطن جامعه بر خیزند و به شورا بروندکسانی هستند از جنس من و شما و افراد همین جامعه
در جامعه ما فساد گسترده است و گاهی همه ما ناگزیر درگیر فساد می شویم و استارت آن از یک رشوهای که به مأمور یا کارمند و یا کارگر در هر ارگان و سازمانی میدهیم، شروع می شود و تا ماندن در صف نانوایی محلهمان برای خریدن نان که گاهی صف را رعایت نمی کنیم و میخواهیم بدون نوبت یکنان قسمت ما شود استمرار دارد، این یعنی زمینه فساد و رانت در خمیره ی اغلب افراد وجود دارد و اینها همه مصادیق فساد هستند ، ما در آن غرقیم و متوجه نیستیم ، در واقع خود ما هم داریم به فساد و روابط فساد کمک میکنیم. خب با این تفاسیر آدمهایی هم که میروند در شورای شهر توسط مردم همین شهر انتخاب میشوند چه با تجربه و باتبحر و یاکارآزموده و کارشنان و متخصص هیچکدام آنها از سرزمینی دیگر یا از کره مریخ نمیآیندکه بروند داخل شورا. همگی توسط مردم هرشهر و یا روستا از همین جامعه با همین اخلاق با همین روحیات، و باهمین خصوصیات و تخصص انتخاب می شوند یعنی انتخاب کننده اعضای شورا مردم همان شهر هستند
و در این راستا شوراها منبعی هستند برای توزیع منابع، برای توزیع امکانات، فرصتها، منابع اقتصادی و امثال اینها. بزرگترین مشکل اینجاست که در طول پنج دوره گذشته نظارت کافی بر کار شوراها وجود نداشت .نه فقط به دلایل شخصی و فرهنگی هیچگونه زمینه ایی برای رأیدهندگان به جهت نظارت و پیگیری مصوبات اجرایی در شوراها تعیین نگردید تا مردم در تمام وقایع اعضاء قرار بگیرند و هیچ موقع چنین اجازه ای برای مردم فراهم نگردید ، چرا که این حق هر شهروند است تا در جریان امور و عملکرد منتخبان خود قرار بگیرند
گفتنی است که اکنون بعد از گذشت پنج دوره هنوز هم وضعیت شوراها شفاف نیست. مذاکرات و قراردادهایی که توسط اعضا انجام میگیرد ثبت و ضبط نمیشود تا به اطلاع مردم برسد. مشخص نیست که ضوابط بازدارنده فساد در شوراها چیست؟ آیا کسی که در شوراها هست میتواند از امکانات موجود در شورا استفاده کند؟ یا شرکت درست کند و آن شرکت جای شهرداری را بگیرد؟ آیا میتواند کسانی را استخدام کند؟ خب این تضاد منافع آنجا تعریف نشده که چه جور جلویش گرفته شود.
بنابراین یک منبع ارزشمند برای توزیع منافع وجود دارد در آنجا بازدارندههای فساد وجود ندارد. شفافیت هم نیست و مامردم هم نظارت نمیکنیم. مجموعه اینها به علاوه آن دلایل فرهنگی که از اخلاقیات و رفتارهای خود ما ناشی میشود دست به دست هم می دهند و نهادی را که میتوانسته به بهبود اجتماعی کمک بکند، دچار وضعیتی میکند که همه نسبت به آن نگران یا ناامید هستند». بنظر بنده یک نیاز و یک نگاه کلی در کار شوراها باید در مجلس صورت بگیرد تا شاهداینهمه وقایع و اتفاقات گوناگون در شهرهای مختلف نباشیم . اتفاقاتی که همه مردم میدانیم چه مالی و چه اخلاقی همه اینها از نبود نظارت بر عملکرد شوراهاست
به هرجهت باید عزمی در مجلس شورای اسلامی به وجود بیاید تا این بیماری مهلک و آسیب رسان به جامعه مداوا گردد و نظارتی گسترده و بازدارنده در دخالت های اعضای شورا در اموراجرایی شهرداری اندیشیده شود.
