روز محیط‌بانان؛ پاسداران خاموش حیات

توسکانیوز/یادداشت ویژه /فهیمه فتحی/در پهنه سرزمین کهن ایران، جایی میان نفس‌های جنگل و تپش قلب کوه و رود، مردانی ایستاده‌اند که رسالت شان پاسداری از جان طبیعت است؛ آنان که در هیاهوی توسعه و فراموشی، به خلوت سبز حیات وفادار مانده‌اند تا زمین، این میراث مشترک آفرینش، زنده بماند.
محیط‌بان، نگهبان خاموشی است که شب را با صدای باد به صبح می‌رساند و روز را با تماشای رد پای پلنگ و آهو آغاز می‌کند. لباس خاکی او، جامه احترام به هستی است؛ و سلاحش، نه برای جنگ با انسان، بلکه برای دفاع از موجوداتی است که زبان گفت‌وگو ندارند، اما حق حیات دارند.
روز محیط‌بان، روز ستایش عشق بدون نام و نشان است؛ عشق به درختی که جوانه می‌زند، به آبشخوری که جان‌های تشنه را نجات می‌دهد، و به خاکی که زیر گام‌های بی‌رحم بی‌تفاوتی، هنوز زنده است. آنان مرزبانان سبز ایران‌اند، قهرمانان بی‌ادعا که در نبردی نابرابر با خشکسالی، شکارچیان و بی‌توجهی، همچنان ایستاده‌اند.
و چه دشوار است زندگی‌شان؛ در سایه کمبود امنیت، ضعف حمایت قانونی، و بی‌توجهی به شأن و منزلتشان. اینان پاسداران حیات‌اند، اما خود گاه در تنگنای معیشت و بی‌سرپناهی به سر می‌برند.
سزاوار است که جامعه و مسئولان، عظمت کار آنان را درک کنند؛ زیرا اگر محیط‌بانان از نفس بیفتند، زمین نیز نفس نخواهد کشید.
بیایید در روز محیط‌بان، نه فقط قدردان آنان باشیم، بلکه صدای مطالبه‌شان شویم؛ حقشان امنیت است، معیشت است، احترام است.
تا روزی که درختان دوباره سایه امن بیابند، رودها سربلند جاری شوند، و زندگی بر مدار عدالت زیست‌محور بچرخد، نام محیط‌بان ایرانی باید همچون درفش شرف و شجاعت در آسمان وطن بدرخشد.