توسکانیوز/ منیره نوری/ می توان تا بام بهشت رفت و بازگشت ، همانطور که من در یکی از روزهای میانی هفته در ماه های گذشته و در این ایام که کرونا کام همه را تلخ کرده دوربین به دست تا ارتفاعاتی که “امام زاده ابراهیم” نام دارد رفتم .
۳۰ کیلومتر دورتر از شفت ، همراه با جاده ای که از میان شالیزارهای سبز و جنگلهای انبوه می گذرد به دهکده ی ییلاقی “چوبر ” رسیدیم . در گوشه ای از این دهکده ی ییلاقی امام زاده ابراهیم برای همیشه خوابیده است . می گویند از نوادگان امام موسی کاظم بوده است و محله را به همین دلیل امام زاده ابراهیم می نامند . درباره ی سفر امام زاده به این منطقه ی خوش آب و هوا و ییلاقی حرفهای زیادی گفته و نوشته شده است .
آنچه که محله را خاص می کند معماری ویژه ی خانه های این محله است که آن را برای توریست ها جذاب و پرکشش کرده است.
تا قبل از آتش سوزی نهم فروردین نود و شش ، تمام خانه های محل با الوار و تخته های چوبی ساخته شده بود . طبقه ی هم کف ساختمانها بیشترشان تجاری و برای فروش مایحتاج مردم محل و مسافرین بود و از طبقه ی اول به بالاتر بین ستونهای آن پرده هایی از پارچه های نخی با طرح های گلدار و رنگهای شاد آویخته شده و اتاق های رنگارنگ به مسافرین کرایه داده می شد .
در فصول گرم سال که در گیلان از خرداد ماه آغاز می شود ، تجربه ی یک یا چند شب سپری کردن در این فضا و هوای خنک ییلاقی را نفس کشیدن برای هر کسی دلپذیر است . همیشه در این ایام سال این محل پر از جمعیت بود .
بعد از آتش سوزی منطقه را بازسازی کرده اند و خانه ها دوباره ساخته شده اند اما این بار نه با چوب بلکه با سیمان و آهن و آجر . نما را به کمک ملات سیمان به شکل همان نمای سنتی چوبی قدیمی ساخته اند و از پروفیل های کامپوزیتی طرح چوب سعی کرده اند آن ساختمانهای سوخته و تخریب شده را احیا کنند اما این خانه های سنگ و آهنی کجا و آن خانه های چوبی رنگی با دیوارهای پارچه ای کجا! باد که در پرده های آن خانه ها می پیچید این زمزمه به گوش می رسید که زندگی جریان دارد .
چوب هایی که در این سازه ها استفاده میشده بومی و از جنگلهای منطقه استخراج می شده و در ساختن خانه هایی که در برابر زلزله مقاوم بودند به کار برده می شده اند . شاید این خانه های ساخته شده از سنگ و آهن در برابر آتش مقاوم باشند اما هم سر و شکل ناسازگار با ساز و شکل طبیعت منطقه دارند و هم در برابر زلزله های احتمالی ایمنی سازه های چوبی قدیمی را نخواهند داشت .
از قسمتهای دورتر از حرم که از یورش آتش در امان مانده اند بگویم که آن خانه ها هنوز همان رنگ و سر و وضع قدیم خود را دارند . نرده های افقی چوبی رنگی با پرده های آویخته در باد.
تمام قسمتهای اطراف حرم و بازارچه قدیمی و جدید خلوت و خالی از مردم و مسافر بود .
پیرزنی نزدیک دیوار حرم شمع و پارچه سبز نذر کرده بود و به رهگذرها می داد با این نیت که کرونا برود و مسافرها هر چه زودتر برگردند و زندگی اهالی محل رونق بگیرد .
بعید می دانم شمع و پارچه سبز را توان دور کردن کرونا باشد اما شک ندارم دیوارهای چوبی و رنگی خانه ها و باد خنک کوهستان می تواند آنقدر جاذبه داشته باشد و در دل دردمند مردم شادی بریزد که بر کرونا هم غلبه کند .
رنگها در امام زاده ابراهیم بر کرونا غلبه خواهند کرد ؟
لینک کوتاه : https://tooskanews.ir/?p=24065
- منبع : توسکا نیوز
- بدون دیدگاه

