محمد قوچانی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران طی یادداشتی در صفحه اینستاگرامی اش نوشت؛
این عکس بیش از آنکه یادآور نشست سران متفقین در ایران اشغال شده در جنگ دوم جهانی باشد گویای همدستی دو دشمن تاریخی ایران نوین؛ روس و انگلیس است.
اولین بار ما ایرانیان با شکست از روسیه متوجه گوهر گم شده توسعه شدیم و آن گاه که آن را از بیگانه تمنا کردیم با خیانتهای انگلیس مواجه شدیم. پاره پاره شدن ایران در عهد سلطنت فاجعهبار قاجار از قفقاز تا هرات محصول توطئه روس و انگلیس و بیکفایتی حکومتهای ایران و بیتفاوتی ملت ایران بود.
“خاک” برخلاف باور روزگار ما همیشه و هنوز عامل قدرت است و تجزیه ایران مقدمه تضعیف آن بود. در نابودی و تجزیه ایران “زمین فتنه”ای در آسیای غربی شکل گرفت که هنوز دودش به چشم جهان میرود.
تجزیه دو دولت واقعی منطقه یعنی ایران و ترکیه و تاسیس برساختهای استعمارگران غربی، موازنه منطقه را بر هم زد. پس از موازنه تاریخی صفوی/عثمانی با غلبه ارتجاع مذهبی بر دولت صفوی پس از مرگ شاه عباس و سقوط اصفهان در شورش افغان و و ناپایداری و ناتوانی جانشینان آن، برای همیشه آسیای غربی در آشوب فرورفت.
سقوط اصفهان فقط سقوط دولت ایران نبود؛ سقوط( نظم )منطقه بود و حتی” دلیری بیتدبیر” نادرشاه و “انصاف بیاقتدار” کریمخان و “قدرت بیعدالت” آقامحمدخان نتوانست این نظم را احیا کند چون ما از مرگ شاه عباس به بعد قافیه ترقی را باختیم.
اول روس با اشغال قفقاز و بعد انگلیس با دخالت در هرات به گوشمان سیلی آگاهی را نواختند اما دریغا که ما هنور بیدار نشدیم. هنوز روسوفیل و انگلوفیل داریم: صداوسیما میکوشد سفیر روس را تبرئه کند و بی بی سی فارسی، سفیر انگلیس را. گروهی “شرقگرا”یند و جمعی “غربگرا” و دریغا از “ملی گرا”یی.
پس از نزدیک به دویست سال انحطاط ایران این عکس همچون بیرقی است که به نشانه انحطاط بر سر در ایران آویخته شده است. هنوز مسکو و لندن قبله آمال دو جناح سیاسیون ماست. روسوفیلها و انگلوفیلها هنوز زندهاند…
این بار البته روس و انگلیس نیروی سوم (چه فرانسه، چه آلمان، چه آمریکا که گاه ایرانیان سادهدلانه به آن برای بر هم زدن این دو قطبی شوم دل بسته بودند) را هم راندهاند و به ریش همه ما میخندند.
این عکس درباره اشغال ایران نیست، درباره انحطاط ایران است.
