توسکانیوز/فهیمه فتحی/جمعه، بیست‌وچهارم مهرماه ۱۴۰۵، تقویم رسمی کشور تقارن پرمعنایی را به تماشا می‌نشیند؛ زادروز اسوه صبر و بصیرت، حضرت زینب کبری (س)، که در لوح فرهنگ عمومی ما به شایستگی روز پرستار و بهورز نام گرفته است. این روز، فراتر از یک مناسبت تقویمی، فرصتی است برای تبیین مفهومی که مرزهای یک تخصص حرفه‌ای را درمی‌نوردد و به یک مسئولیت بزرگ انسانی و ملی بدل می‌شود.
در سنت فرهنگی و تاریخی ما، پرستاری تنها یک پیشه یا وظیفه اداری نیست بلکه تجلی عالی‌ترین ارزش‌های اخلاقی، نوع‌دوستی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی است. پرستاران و بهورزان، در خط مقدم نظام سلامت، با عبور از مرزهای خستگی و فرسایندگی روزمره، امین جان و آرامش بیماران‌اند. این حرفه، پیشه‌ای است که در آن علم پزشکی با کیمیای اخلاق، صبوری و شفقت پیوند می‌خورد و انسانی‌ترین چهره خدمت را به نمایش می‌گذارد.
تاریخ معاصر ما گواهی می‌دهد که پرستاران و کادر درمان کشور، همواره نخستین پاسخ‌دهندگان به بحران‌ها و استوارترین سدها در برابر امواج تهدید حیات عمومی بوده‌اند. کارنامه این جامعه شریف، زنجیره‌ای پیوسته از فداکاری‌های بی‌ادعاست. از خطوط مقدم دفاع هشت‌ساله و بیمارستان‌های صحرایی زیر آتش توپخانه تا روزهای تلخ و نفس‌گیر همه‌گیری کرونا که در اوج هراس جمعی، تن به لباس‌های سنگین و خفقان‌آور حفاظت سپردند و صدها شهید سلامت تقدیم حیات شهروندان کردند و تا صحنه‌های فشرده و نفس‌گیرِ نبردهای ۱۲ روزه و ۴۰ روزه و تجاوزات دشمن آمریکایی و صهیونیستی که تاب‌آوری ملی را آزمودند. در تمامی این گردنه‌ها، این پرستاران و بهورزان بودند که پشت خاکریز وظیفه ماندند و سنگر مراقبت از جان مردم را خالی نکردند.
انتخاب زادروز حضرت زینب (س) به عنوان روز پرستار، رمزی عمیق در خود دارد. اگر آن بانوی بزرگ را در مقام پرستار نهضت عاشورا و پاسدار حریم کرامت انسانی بشناسیم، درمی‌یابیم که پیوند میان نام ایشان و جامعه پرستاری، بازتعریفِ مفهوم مراقبت است؛ مراقبت از حیات، کرامت و امید انسان در سخت‌ترین لحظات ضعف و ابتلا. آن‌جا که رنج جسم با درد روح درمی‌آمیزد، حضور پرستاری که با نگاهی آرامش‌بخش و دستی تسکین‌دهنده به بالین دردمند می‌آید، تجلی زمینی همان روحیه مراقبت‌گری است.
گرامیداشت این روز نباید صرفاً در دایره تجلیل‌های نمادین و تعارفات معمول محصور بماند، بلکه فرصتی است مغتنم برای بازنگری در منزلت نهاد سلامت و ارتقای جایگاه حرفه‌ای کسانی که سرمایه عمر و تخصص خویش را در طبق اخلاص نهاده‌اند. ملتی که در بحران‌های تاریخی و جنگ‌ها چشم به ازخودگذشتگی کادر درمان داشته است، وظیفه دارد در روزهای آرامش، دغدغه‌های معیشتی، رفاهی، شأن حرفه‌ای و فرسودگی انباشته‌شده این سپیدپوشان را در صدر تصمیم‌گیری‌ها بنشاند.
سلام بر آنان که در سخت‌ترین روزهای جنگ و بیماری، پیشگامان خدمت بودند و با ایستادگیِ بی‌هیاهوی خود، مفهوم شرافت حرفه‌ای و ایثار اجتماعی را جاودانه ساختند.
خط‌شکنان خاموشِ میدان‌های دشوار؛ روایتی از رسالت تاریخی پرستاری
به قلم فهیمه فتحی
لینک کوتاه : https://tooskanews.ir/?p=56364
- منبع : توسکانیوز
- بدون دیدگاه
