توسکانیوز/سروش علیزاده/رشت برای ساکنانش ، برای مردم شهرهای ساکن در دیگر شهرهای استان، مهم و تاثیر گذار است جدا از مرکز استان بودنش هرگونه پیشرفت یا پسرفت در امور شهری می تواند بر شهر های دیگر هم تاثیر گذار باشد.
این شهر جدا از پیشینه فرهنگی و تجدد خواهی که در طی سالیان شکل گیری داشته از حق نگذریم حال و روز چندان خوشی ندارد و مدت هاست از مدار توسعه فاصله گرفته است. از عوامل مهم این مشکلات را به شرح ذیل می بینم.
۱. جابه جایی مداوم شهردار ها و عدم هماهنگی شهردارهای منتخب با اعضای شورا که نمایندگان مردم هستند.
۲. نبود مدیریت واحد و یکپارچه شهری
۳. نبود بودجه از مرکز برای پیشبرد توسعه به دلیل کلانشهر نبودن شهر رشت
۴. قهر مردم و عدم اعتماد به مدیریت شهری
که به این لیست می توان چیز های دیگری را هم افزود.
در مورد مساله اول خوشبختانه امروز شورا و شهرداری تا حد نسبتا زیادی هماهنگ هستند و شهردار در اکثر جلسات علنی شورا حاضر شده و شروع به تعامل مثبت دارند و طرح های خوبی چون طرح میثاق ( پل های رو گذر و زیر گذر ) و آسفالت و لگه گیری خیابان های شهر رشت به سرعت در حال انجام است. در همین منطقه دو که ما هستیم و قلب شهر رشت است . سالیان متمادی بود که مردم و مسافران از داشتن سرویس بهداشتی محروم بودند که مشکلات بهداشتی فراوانی علی الخصوص برای زنان و کودکان به وجود می آمد که خوشبختانه سرویس بهداشتی متناسب شأن مردم ساخته شده که امیدوارم و باید در نگهداری آن هم دقت و رسیدگی شود. یا پروژه بهسازی و کف پوش بازار شروع شده که سالها چهره زشت کف بازار رشت زیبنده این مردم شریف و گردشگران نبود و انواع پروژه های دیگر در مناطق مختلف رشت که در حال انجام است.
در باب بحث دوم باید پذیرفت که همه کارها به دست شهرداری نیست و بسیاری از امور وظیفه نهاد ها و سازمان هاست که یا به وظایف خود عمل نمی کنند یا همکاری لازم را با شهرداری ندارند و عملا درست است که در قانون شهرداری ها این نهاد ها و ادارات زیر مجموعه مدیریت شهری و شورا هستند اما عملا در قوانین بعدی از شمول نظارت شهرداری خارج شده اند. مثلا در مورد مساله پیاده راه با اینکه دستور دادستانی در عدم ورود موتور ها به پیاده راه وجود دارد و شهرداری مسیرهای ورودی را مسدود کرده اما همکاری لازم ازسوی نیروی انتظامی صورت نمی گیرد یا آبفا وظیفه دارد نسبت به لایروبی فاضلاب و رودخانه ها اقدام کند اما نمی کند و همین مساله سبب میشود شهر دچار آبگرفتگی شود و همه انگشت های اعتراض به سمت شهرداری گرفته شود.
نبود مدیریت تصمیم گیر یکپارچه شهری دردی است که شهر رشت را عذاب می دهد.
از حق نگذریم شهرداری رشت بودجه کافی برای انجام پروژه های بزرگ ندارد و بودجه ای از تهران دریافت نمی کند و در عین حال منکر مدیریت درست از بودجه موجود هم نیستیم اما همه اینها سبب ایجاد مشکل بزرگتری به نام قهر مردم با مدیریت شهری شده است.
آسیبی که هرچه سریعتر باید نسبت به رفع آن اقدام کرد و مردم را با مدیریت شهری آشتی داد.
اینکه ما روابط عمومی ها فقط بخواهیم نسبت به ارائه عملکرد های تصویری برای شهروندان بپردازیم نمی تواند این تعامل را بر قرار کند. مثلا در همین پروژه سنگفرش پیاده راه چند زرگر مانع انجام درست پروژه می شوند باید همین مساله را با مردم در میان گذاشت و مردم بدانند انجام پروژه ها شاید در مدت کوتاه سبب سختی شان شود اما در دراز مدت سبب بهبود وضعیت خودشان و همه مردم شهر خواهد شد.
باید باب گفتگو و مشارکت و پاسخگویی مدیران به مردم باز شود و صدایشان شنیده شود. باید دست در دست هم سنگ های جلوی پای توسعه را برداریم.
