نظام تعلیم و تربیت حلقه ی مفقوده ی دولت ها
نظام تعلیم و تربیت حلقه ی مفقوده ی دولت ها
✍به قلم بابک کاظمی

✍توسکانیوز/بابک کاظم/امروزه، تقریباً اکثر دولت های موفق که به­دنبال توسعه و اصلاحات هستند در همه جای دنیا از آموزش و پرورش شروع می­کنند و رویکردهای برآمده از عصر جدید ارتباطات و فناوری­ها در تعلیم و تربیت از جمله دیدگاه حداکثری مبتنی­بر خود یادگیری و چگونگی یادگیری (فراشناخت)، یادگیری فرایندمدار و مستقل موجب حرکت تدریجی در باز تعریف مفاهیم اساسی تعلیم و تربیت شده است. علم، تدریس، معلم، شاگرد، محتوای درسی و مدرسه در حال احراز تعاریف جدید هستند. جهانی‌شدن موجب شده تا در بسیاری از موارد مرزهای سنتی آموزش و فناوری‌ها از بین رفته و نیازمند آن است که دوباره تعریف شود. برای مثال از بین رفتن مرز بین دولت‌های ملی و جامعة جهانی، بین فرهنگ ملی و خرده فرهنگ‌های تشکیل‌ دهندة آن، بین مدرسه و جامعة محلی، بین خانه و مدرسه، بین آموزش و کار، بین دنیای کار و مؤسسات یادگیری، بین آموزش رسمی و غیررسمی، بین برنامة درسی از قبل تنظیم شده و انتخاب‌های افراد، بین شاگرد و معلم، بین والدین و فرزندان آنها، بین انسان و ماشین و حتی بین رشته‌های مختلف، موجب شده تا چالش‌های عمده‌ای در آموزش ایجاد شود که به­منظور برخورد با آنها و انطباق با تغییرات پیش­آمده، برنامه‌ریزان و مربیان آموزشی بایستی گام‌هایی فوری و متهورانه برای تجدیدسازمان آموزشی در تمامی جنبه‌ها و ابعاد بردارند و بدیهی است که غفلت از این کار به­معنی سلب مسؤولیت به نفع جهانی‌سازی و جریان متولی آن است. از مطالعه وضعیت موجود در آموزش و پرورش کشورمان می‌توان دریافت که در طول سالیان گذشته، تلاش موفقیت‌آمیزی برای شناسایی این چالش‌ها و مقابله با آنها به عمل نیامده و اگر هم کاری صورت گرفته جامع و کامل نبوده و نظام آموزشی کشور کماکان به روش سنتی خود اداره می­گردد.

چالش­های جهانی آموزش و پرورش در قرن بیست­ ویکم را می­توان ناشی از دیدگاه­های نو به کارکردهای آموزشی و پرورشی دانست. این دیدگاه­ها قطعاً رویکردهای متفاوتی را به مشکلات آموزش و پرورش ایران و توانمندی­های آن اضافه و موضوعات گوناگونی را مطرح می­سازند. مباحثی که هم در میان پژوهشگران و اندیشمندان آموزش و پرورش در سطح دانشگاه­ها و مراکز پژوهشی مطرح می­باشد و هم نظر کارشناسان آموزش و پرورش، معلمان، والدین و جامعه را به خود معطوف ساخته است.
از طرفی براساس دستورالعمل سندتحول بنیادین به نظام تعلیم و تربیت بعنوان یکی از مهمترین زیرساخت های تعالی همه جانبه ی کشور وابزار جدی در راستای ارتقای سرمایه انسانی شایسته کشور نگاه شده است وازین رو تحقق آرمان های متعالی انقلاب اسلامی ایران همچون احیای تمدن عظیم اسلامی حضور سازنده فعال و پیش رو در بین ملت ها و کسب آمادگی برای برقراری عدالت و معنویت در جهان در گرو تربیت انسان‌ها ی عالم متقی وازاده و خلاق است و این تعلیم و تربیت باید بتواند حیات طیبه جامعه ی عدل جهانی و تمدن اسلامی. ایرانی را تحقق بخشد.
باتوجه به چشم انداز سند تحول بنیادین و اهداف این سند متاسفانه به دستگاه عظیم تعلیم و تربیت توجه ویژه ای نشده است و بعبارتی میتوان گفت نظام تعلیم و تربیت همواره حلقه ی مفقوده دولت ها بوده است و همین بی توجهی به این دستگاه عظیم چه از لحاظ مادی و معنوی منجر به عدم توسعه در زیر ساخت های اولیه تعلیم و تربیت در کشور شده است در حالیکه به اذعان اکثر دانشمندان سیاستمداران علما و بزرگان نظام تعلیم و تربیت در هر کشوری پایه و اساس توسعه آن کشور است و هر نوع هزینه در آموزش و پرورش را نوعی سرمایه گذاری مطمن می دانند و با یک مطالعه مختصر در خصوص نظام های تعلیم و تربیت کشورهای موفق میتوان صحت این ادعا را اثبات کرد لذا با استقرار دولت سیزدهم امیدواریم که رییس دولت محترم توجه ای ویژه ای به نظام تعلیم و تربیت کشور داشته باشد و آموزش و پرورش را در عمل جز اولویت های اول کشور قرار داده تا انشالله برخی از اهداف سند تحول بنیادین در نظام تعلیم و تربیت کشور محقق شود

  • نویسنده : بابک کاظمی
  • منبع خبر : توسکانیوز