دلنوشته غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی در رابطه با عروج شهادت گونه سردارمهربانی ها سردار حق بین
دلنوشته غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی در رابطه با عروج شهادت گونه سردارمهربانی ها سردار حق بین
دلنوشته غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی نماینده مردم فهیم شهرستان رشت در مجلس شورای اسلامی ( دوره نهم و دهم ) و رئیس سازمان نقشه برداری کشور در رابطه با ر رابطه با عروج شهادت گونه سردار حق بین

✍دلنوشته غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی نماینده مردم فهیم شهرستان رشت در مجلس شورای اسلامی ( دوره نهم و دهم ) و رئیس سازمان نقشه برداری کشور در رابطه با ر رابطه با عروج شهادت گونه سردار حق بین

فروردین میرفت که تمام شود انتظار اینکه خوب تمام شود انتظار بی جایی بود! چون خوب شروع نشده بود که خوب بخواهد تمام شود! و سیر سی و یکروزه اش پر التهاب و افزایش مرگ و میرها رو به افزایش بود خبر شهادت گونه سردار حجازی هنوز بر قلب ها سنگینی میکرد هنوز اشکمان خشک نشده بود (چون ارادت ویژه ای به سردار حجازی داشتم که در زمان دیگری بدان خواهم پرداخت ) که خبر بستری شدن سردار حق بین از سپاه قدس گیلان در بیمارستان در فضای مجازی دست به دست شد! خیلی برایش دعا کردم از همگان و دوستان و آشنایان خواستم برایش دعا کنند مصمم بودم در اولین فرصت به دیدارش حتی در بیمارستان بروم اما نشد که نشد! و بی توفیق شدم و دست تقدیر سردار مهربانی ها را از گیلان و نه فقط گیلان و بلکه شاید کشور گرفت! خون گریستم چون من این مرد با اخلاق و با اسوه و ادب و با متانت را می شناختم بلافاصله در صفحه شخصی اینستاگرامم استوری گذاشتم اما مدعیان دروغین آزادی حذفش کردند و بمن پیام تذکری دادند که همچون صفحه اینستای قبلی که برای سردار شهید سلیمانی کار کرده بودم برای همیشه حذفم خواهند کرد و حالیه این دلنوشته که حرفهای دلی و قلبی من است را به نگارش در آورده و برای ثبت در تاریخ تقدیم می نمایم
هر کس مرا می شناسد می داند در طول زندگیم سعی کردم آدم حر و آزاده ای باشم اینها را نمی گویم کسی خوشش بیاید! این را می گویم که نسل جوان امروز و نسل های بعدی بیشتر از سردار حق بین بدانند! در عمده اعلامیه ها گفته شده فاتح نبل و الزهرا! و یا نقل قولی از سردار شهید امنیت و سردار دلهای ایرانی ها، سردار سلیمانی که هر جایی ایشان ( سردار حق بین ) حضور دارند هیچ غم و غصه ای سردار رشید اسلام سردار سلیمانی ندارند و بعبارتی خیالشان جمع است بنده قصد دارم در این نوشتار کوتاه حرف دلم را بزنم تا الگویی باشد برای همه مسئولین و مقامات و فرماندهان نظامی و انتظامی و غیره که بعضا زمانیکه در مسندی هستند بر مردم فخر نفروشند! سردار حق بین چون حق بین بود! جاذبه داشت با ادب بود شهادت می دهم اخلاق واقعی اسلامی داشت و دیندار بود زمانیکه من مورد کم لطفی و بی مهری قرار گرفتم در مراسمی شرکت کردم تا مرا دید از جایش بلند شد در تمام طول سخنرانی کوچکترین کنایه ای نزد نه با من! بلکه ویژگی اخلاقی و تربیتی و دینی اش اینگونه بود این مثال را حسب مورد زدم مگر نه از این دست خاطرات خوب و خوش بسیار زیاد است بشدت مرا مجذوب خودش کرد و چقدر منطقی و منصفانه و بدون حب و بغض صحبت میکرد تواضع و فروتنی اش مثال زدنی بود به معنای واقعی کلمه مخلص و ولایت مدار بود تابع شرایط نبود! ریشه دار بود اصیل بود از روزیکه شنیدم به دیار باقی شتافته است با چشمانی اشک آلود و گلوی بغض آلود در فکر آنم واقعا چقدر جمهوری اسلامی باید هزینه و سرمایه گذاری کند تا حق بین دیگری که نه فقط در نام، بلکه در معنا حق بین باشد تربیت کند؟ او برای جمهوری اسلامی و انقلاب سرباز زیاد میکرد ولی حیف حیف! که او‌ پاسدار همگان بود ولی نتوانستند پاسدار او باشند. نمی دانم این مثال درست است ؟ یا خیر ؟ که خدا خوب ها را می برد! به خداوندی خدا اینها را نمی گویم چون رفته است دیروز در جمعی در تهران با دوستان گرد هم نشسته بودیم وقتی ذکر خیر ایشان شد و من ویژگی های ایشان را بیان میکردم بعضی ها با تعجب به حرفهای من گوش می دادند می گفتند پس چرا چنین شخصیت بزرگی در سطح ملی مطرح نبود؟ قصد ندارم خاطر این دلنوشته را تلخ کنم و پاسخی که دادم را سانسور میکنم گرچه از سانسور کردن متنفرم و به حرمت پاک خون شهید حق بین! بلی شهید حق بین فعلا در دلم محبوس میکنم! چون می دانم اگر این مرد بزرگ بر اثر کرونا فوت کرده بخاطر آن بوده که لحظه ای کار برای مردم را تعطیل نکرده و خطر مبتلا شدن را به جان خرید ولی کار و خدمت برای مردم را رها نکرد و اگر امروز بر سر زبانها سردار دلهای گیلانی ها جاریست بخدا قسم کم است چون او مرد دلهای ایرانی ها و خادم واقعی مردم بود برایش جغرافیا بی معنا بود و نبل و الزهرا در سوریه و شلمچه و فاو و کردستان فرقی نداشت او سرباز مخلص بی ادعای ولایت مدار کشور و میهن عزیزمان ایران بود نمی توانیم با او وداع کنیم چون دوستش داشته و داریم و هیچوقت از یادمان بزرگ منشی اش ، اخلاقش ، ادبش ، تواضعش و از خود گذشتگی اش بیرون نخواهد رفت قدرت تسلیت گفتن ندارم و درود بر پدر و مادری که چنین فرزند بزرگی را تربیت کرده و تحویل جامعه دادند! باید به نظام جمهوری اسلامی از حیث از دست دادن چنین سرمایه بزرگ و بعضا تکرار ناشدنی تسلیت گفت! تسلیت تسلیت!

دوم اردیبهشت ۱۴۰۰

  • منبع خبر : توسکانیوز